Czy pracownikowi należy się wynagrodzenie za okres niewykonywania pracy w związku z epidemią koronawirusa?

dodano: 02.04.2020

Jeżeli:

  • przeszkoda w wykonywaniu pracy nastąpiła z przyczyn leżących po stronie pracodawcy,
  • pracownik jest gotowy do wykonywania pracy,
  • przestój nie jest zawiniony przez pracownika

 

pracownikowi należy się wynagrodzenie za pracę wynikające z jego osobistego zaszeregowania, określonego stawką godzinową lub miesięczną, a jeżeli taki składnik wynagrodzenia nie został wyodrębniony przy określaniu warunków wynagradzania - 60% wynagrodzenia.

 

Zagrożenie spowodowane rozprzestrzeniającym się wirusem jest źródłem wielu problemów, zarówno przedsiębiorców, jak i pracowników. Z powodu epidemii wiele zakładów pracy ograniczyło swoją działalność, a niektóre z nich wręcz zaprzestało produkcji z powodu ogólnoświatowego przestoju gospodarczego.

 

Czy w takiej sytuacji pracownik ma prawo do wynagrodzenia?

 

Powyższą kwestię regulują przepisy prawa pracy. Pracownikowi za czas niewykonywania pracy, jeżeli był gotów do jej wykonywania, a doznał przeszkód z przyczyn dotyczących pracodawcy, przysługuje wynagrodzenie wynikające z jego osobistego zaszeregowania, określonego stawką godzinową lub miesięczną, a jeżeli taki składnik wynagrodzenia nie został wyodrębniony przy określaniu warunków wynagradzania - 60% wynagrodzenia.

 

W każdym przypadku wynagrodzenie to nie może być jednak niższe od wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę.

 

Wynagrodzenie przysługuje pracownikowi za czas niezawinionego przez niego przestoju. Jeżeli przestój nastąpił z winy pracownika, wynagrodzenie nie przysługuje. Należy jednak przyjąć, że konieczność zamknięcia zakładu pracy lub ograniczenia jego działalności w celu przeciwdziałania COVID-19 będzie przyczyną dotyczącą pracodawcy, chociaż przez niego niezawinioną.

 

Należy pamiętać, że pracownik – aby zachować prawo do wynagrodzenia – musi wyrażać gotować do podjęcia swoich obowiązków pracowniczych, np. pozostając w miejscu pracy lub oczekując na wezwanie pracodawcy w innym miejscu. Wówczas pracownik powinien aktywnie manifestować pozostawanie w stanie permanentnej (stałej) gotowości do natychmiastowego podjęcia i świadczenia pracy w uzgodnionym miejscu, czasie i rozmiarze pracy, co wymaga co najmniej systematycznego lub periodycznego powiadamiania pracodawcy o miejscu przebywania i sposobach wezwania pracownika do świadczenia pracy w formach dostatecznie informujących pracodawcę o stanie gotowości do pracy.

 

W związku z powyższym samo bierne oczekiwanie na wezwanie pracodawcy w okresie przedłużającego się przestoju może okazać się niewystarczające do uznania gotowości do pracy, w szczególności podczas przedłużającego się okresu tzw. przestoju. Pracownik przez cały ten okres musi być do dyspozycji pracodawcy.

 

Odmowa wypłaty wynagrodzenia za okres niewykonywania pracy z powodu pandemii, jeżeli pracownik wyrażał gotowość do jej świadczenia stanowi naruszenie prawa przez pracodawcę i przyznaje uprawnienie do dochodzenia zapłaty przed sądem pracy.

 

Daniel Bieszczad, wspólnik, adwokat

Magdalena Smędzik, aplikant adwokacki